href='https://googleapis.com' rel='stylesheet' type='text/css'/> HROD consultant by ครูพี่ตุ้ม: กว่าจะเป็นสุภาพบุรุษนักเดินเรือ (4) หนึ่งปีบนเรือ: ประสบการณ์ที่หล่อหลอมคนเรือ (2)

วันพฤหัสบดีที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569

กว่าจะเป็นสุภาพบุรุษนักเดินเรือ (4) หนึ่งปีบนเรือ: ประสบการณ์ที่หล่อหลอมคนเรือ (2)

 1–4 เดือนแรก: จาก Cadet สู่ผู้ช่วยกลาสีเรือ

ช่วง 3–4 เดือนแรก การฝึกภาคปฏิบัติงาน ผมได้รับมอบหมายให้เรียนรู้งานพื้นฐานบนดาดฟ้าเรือ เรียกได้ว่าแทบทุกงานต้องเริ่มต้นจากการเป็นผู้ช่วยกลาสีเรือ

งานหนึ่งที่ผมต้องทำใจและสวดมนต์ระลึกถึงคุณพระคุณเจ้าอยู่บ่อย ๆ คือ งานล้างถังสินค้าและระบบที่เกี่ยวข้องกับการทำงานในที่อับอากาศ

ผมยอมรับว่ากังวลและเครียดมาก แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเรียนรู้กระบวนการทำงาน เพราะการล้างถังสินค้าเป็นงานสำคัญของเรือบรรทุกน้ำมันและสารเคมี (Tanker) และเป็นหนึ่งในความรู้ที่ผมต้องเรียนรู้เพื่อเตรียมตัวสำหรับการเป็นนายประจำเรือในอนาคต

ในฐานะ Cadet ผมไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปปฏิบัติงานเสี่ยงอันตรายตามลำพัง แต่จะเรียนรู้และช่วยงานภายใต้การควบคุมดูแลของต้นเรือ สรั่งเรือ และผู้รับผิดชอบงานในแต่ละส่วน โดยต้องปฏิบัติตามมาตรการความปลอดภัยของเรืออย่างเคร่งครัด

ในระหว่างที่มีผู้ปฏิบัติงานอยู่ภายในถัง ผมได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่เฝ้าถัง โดยต้องประจำอยู่บริเวณทางเข้าถัง ตรวจสอบรายชื่อผู้ที่ลงไปปฏิบัติงาน บันทึกเวลาเข้า–ออก และติดต่อสื่อสารกับผู้ที่อยู่ภายในถังทุก 5–10 นาทีตามขั้นตอนที่กำหนด

3/O สอนผมไว้ชัดเจนว่า

“ถ้าโทรลงไปแล้วไม่มีคนตอบ หรือเห็นว่ามีเหตุผิดปกติเกิดขึ้นในถัง เอ็งอย่ากระโดดลงไปช่วยเอง ตั้งสติ แล้วรีบแจ้งทีมกู้ภัยฉุกเฉิน เข้าใจไหม”

คำสอนนี้ทำให้ผมเข้าใจว่า หน้าที่เฝ้าถังไม่ได้มีเพียงการคอยติดต่อกับผู้ที่อยู่ภายใน แต่ยังต้องมีสติและรู้วิธีรับมือเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน การเข้าไปช่วยเหลือโดยไม่มีความพร้อมหรือไม่มีอุปกรณ์ที่ถูกต้อง อาจทำให้เกิดผู้ประสบเหตุเพิ่มขึ้นอีกคนได้

ผมไม่ได้เรียนรู้เพียงการเฝ้าดูการล้างถังเท่านั้น แต่ยังได้เห็นระบบท่อ (Piping System) และระบบปั๊มของเรือ Tanker อย่างใกล้ชิดด้วย ตั้งแต่การเข้าร่วมประชุม Toolbox Meeting เพื่อรับทราบแผนงานและอันตรายที่อาจเกิดขึ้น การช่วย เตรียมอุปกรณ์และต่อสายต่าง ๆ บนดาดฟ้า การช่วยยกและหย่อนเครื่องล้างถังแบบเคลื่อนที่ (Portable Tank Cleaning Machine หรือ Butterworth) ตลอดจนเรียนรู้เรื่องวาล์วและระบบท่อจากผู้มีประสบการณ์

งานเหล่านี้ทำให้ผมเริ่มเข้าใจว่า การล้างถังสินค้าไม่ได้เป็นเพียงการฉีดน้ำทำความสะอาด แต่ยังเกี่ยวข้องกับระบบท่อ ปั๊ม การควบคุมการไหลของน้ำ และการจัดการของเสียที่เกิดจากกระบวนการล้างถังด้วย

ผมยังได้เรียนรู้ขั้นตอนการตรวจสอบถังและการเช็ดแห้ง (Mopping) รวมถึงการเก็บตัวอย่างและทดสอบความสะอาดของผนังถัง (Wall-Wash Test) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการตรวจสอบความพร้อมของถังก่อนรับสินค้าชนิดใหม่

ระหว่างการทำงาน ผมยังได้รับมอบหมายให้ช่วยเฝ้าระวังบริเวณทางเข้าถัง จดบันทึกรายชื่อผู้ปฏิบัติงานและเวลาเข้า-ออก รวมถึงติดต่อสื่อสารกับผู้ที่อยู่ภายในตามวิธีการและข้อกำหนดของเรือ สิ่งหนึ่งที่ผมต้องจำให้ขึ้นใจคือ หากเกิดเหตุฉุกเฉิน ห้ามเข้าไปช่วยผู้ประสบเหตุด้วยตัวเองโดยพลการ แต่ต้องแจ้งผู้รับผิดชอบและทีมกู้ภัยให้ดำเนินการตามแผนฉุกเฉินของเรือ

เมื่อเข้าสู่ช่วงเดือนที่ 4 หลังจากผู้รับผิดชอบประเมินความพร้อมและอนุญาตตามขั้นตอนความปลอดภัยแล้ว ผมจึงได้รับโอกาสให้เข้าไปในถังพร้อมกับสรั่งเรือ เพื่อเรียนรู้การตรวจสอบสภาพโครงสร้างภายใน จุดบกพร่อง รอยแตกร้าว และระดับการเกิดสนิม

อีกเรื่องที่ผมต้องฝึกให้คุ้นเคยคือการสวมใส่และใช้งานถังอากาศ SCBA (Self-Contained Breathing Apparatus) ซึ่งเป็นอุปกรณ์สำคัญในการปฏิบัติงานบางประเภทและการรับมือเหตุฉุกเฉิน

งานเคาะสนิมและทาสี: บทเรียนจากงานที่ใช้ทั้งแรงกายและความอดทน

นอกจากงานเกี่ยวกับถังสินค้าแล้ว ยังมีอีกงานหนึ่งที่ผมไม่เคยคิดว่าจะต้องใช้แรงและความอดทนมากขนาดนี้ นั่นคือ งานเคาะสนิมและทาสีตัวเรือภายนอก

เป็นงานที่ต้องทำกลางแดดจ้า ใช้ค้อนเคาะสนิมและเครื่องมือที่เหมาะสมเพื่อกำจัดสนิมออกจากพื้นผิวเหล็ก จากนั้นใช้แปรงลวดทำความสะอาด เช็ดคราบสกปรก ก่อนเตรียมพื้นผิวและลงสีใหม่

ช่วงแรกผมทำงานได้ช้ามาก เหนื่อยง่าย มือแตกพองจนระบม สรั่งก็ดุบ่อย เพราะผมยังจับจังหวะการใช้ค้อนและเครื่องมือลมไม่ถูกต้อง อีกทั้งยังผสมสีไม่เก่งอีกด้วย

ผมต้องเรียนรู้การใช้เครื่องมือหลายชนิด ทั้งค้อนเคาะสนิม แปรงลวด และเครื่องมือที่ใช้ระบบลม รวมถึงการเตรียมอุปกรณ์และตรวจสอบความพร้อมก่อนใช้งาน

เรื่องความปลอดภัยก็เป็นสิ่งที่ต้องเรียนรู้ควบคู่กันไป ไม่ว่าจะเป็นการสวมใส่อุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล (PPE) เช่น แว่นตานิรภัย หน้ากากป้องกันฝุ่น ที่อุดหู และถุงมือ เพราะงานเคาะสนิมมีเศษสนิมและฝุ่นกระเด็นอยู่ตลอดเวลา

ผมยังต้องเรียนรู้เรื่องการเตรียมพื้นผิวเหล็กก่อนทาสี การทำความสะอาด และการผสมสี โดยเฉพาะสี Epoxy ซึ่งเป็นสีสองส่วนที่ต้องผสมตามอัตราส่วนที่ผู้ผลิตกำหนด

ตอนแรกผมทำอะไรไม่ค่อยถูก ทั้งใช้เครื่องมือไม่คล่อง ผสมสีก็ไม่เก่ง ต้องทำงานประกบกับลูกเรือที่มีประสบการณ์และคอยแนะนำอยู่เสมอ

แต่เมื่อได้ฝึกทำซ้ำ ๆ ผมก็เริ่มเข้าใจขั้นตอนและทำงานได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ

พอเข้าสู่เดือนที่ 4 ร่างกายผมเริ่มปรับตัว มือเริ่มด้านและไม่บวมพองเหมือนช่วงแรก ผมเริ่มรู้ว่าควรใช้เครื่องมืออย่างไร เตรียมพื้นผิวแบบไหน ผสมสีให้ได้สัดส่วน และทาสีให้เรียบเนียน ไม่เยิ้ม

จากคนที่ทำงานอะไรก็ช้า สรั่งเริ่มไว้วางใจให้ผมรับผิดชอบพื้นที่เล็ก ๆ บนดาดฟ้าเรือด้วยตัวเองแล้ว

วันที่เกือบถอดใจ

แม้ผมจะเริ่มทำงานได้ดีขึ้น แต่ชีวิตบนเรือก็ไม่ได้ง่ายขึ้นตามไปด้วย

ผมพยายามทำงานให้ดีที่สุด แต่ก็เหนื่อยมาก บางครั้งถูกตำหนิหรือถูกว๊ากใส่อยู่บ่อย ๆ จนเริ่มไม่เข้าใจว่าตัวเองควรพยายามมากกว่านี้อีกแค่ไหน หรือต้องทำอะไรเพิ่มเติมอีก

ผมยอมรับว่าตอนนั้นผมถอดใจแล้วจริง ๆ

ผมคุยกับแม่ แม่ไม่ได้ห้ามหรือบอกให้ผมอดทนต่อ แต่กลับชวนให้ผมลองมองย้อนกลับไปดูตัวเองตั้งแต่วันแรกที่ขึ้นเรือ

แม่ถามผมว่า

“ลองมองตัวเองตั้งแต่อาทิตย์แรกที่ขึ้นเรือกับวันนี้ดูสิลูก ตอนแรกหนูเล่าให้แม่ฟังว่า ไม่มีใครอยากให้ช่วยทำงาน ต่างคนต่างโยนงานกันไปมา แต่วันนี้หนูเล่าให้แม่ฟังถึงงานมากมายที่เขามอบหมายให้ทำ มันต่างจากเดือนแรก ๆ มากเลยนะ”

แม่บอกผมต่อว่า

“หนูเก่งนะ ผ่านมาได้ตั้งเยอะ งานที่เคยกังวล วันนี้ก็เริ่มทำได้แล้ว ต้นเรือยังให้หนูลงไปในถังกับสรั่งเรือ แสดงว่าเขาต้องประเมินความปลอดภัยและจัดคนดูแลหนู เพราะเป็นงานเสี่ยงภัยที่หนูจำเป็นต้องเรียนรู้ เขาก็จัดพี่เลี้ยงให้หนู”

แม่ยังเตือนให้ผมลองมองที่เจตนาของคนสอนด้วยว่า

“การสอนหรือการพูดของแต่ละคน สำเนียงและกิริยาไม่เหมือนกันนะลูก ลองดูที่เจตนาว่าเขาเกลียดเราหรือเปล่า เขาไม่จำเป็นต้องเสียเวลามาสอนเราทั้ง ๆ ที่เขาก็มีงานหลักต้องทำ และเหนื่อยเหมือนกัน”

แล้วแม่ก็พูดประโยคหนึ่งที่ทำให้ผมสบายใจขึ้นมาก

“แต่ถ้าหนูไม่ไหว จะยุติการฝึกก็ไม่ต้องกังวลความรู้สึกของแม่เลยนะ ชีวิตเป็นของหนู ขึ้นบกมาก็มีปริญญาตรีแล้ว มาหางานบนบกทำกันก็ได้ ไม่ต้องกังวล บ้านเราไม่ได้มีหนี้หรือภาระจนดูแลกันไม่ได้ ทางเลือกของชีวิตไม่ได้มีทางเดียวหรอกลูก”

คำพูดของแม่ทำให้ผมกลับมามองตัวเองอีกครั้ง ผมเริ่มเห็นว่าตัวเองมีพัฒนาการในการทำงาน แม้จะยังทำได้ช้าอยู่บ้าง แต่คนรอบข้างก็ยังมอบหมายงานและสอนให้ผมเรียนรู้ต่อไป

ผมอาจเป็นลูกเรือฝึกหัดที่น่าเบื่อคนหนึ่งในสายตาพวกเขาก็ได้ แต่ผมก็เริ่มเห็นแล้วว่าตัวเองไม่ได้อยู่ที่เดิมเหมือนวันแรกที่ขึ้นเรือ

ผมตัดสินใจไปต่อครับ

อีกแค่ 8 เดือนเอง!

เหตุการณ์ที่ไม่มีวันลืม

มีอีกเหตุการณ์หนึ่งที่ผมจำได้แม่น ระหว่างที่ผมทำงานทาสีตัวเรือด้านนอก ผมต้องปฏิบัติงานโดยใช้เชือกโรยตัวลงไปทำงานตามที่ได้รับมอบหมาย

ข้างล่างมีแต่ผิวน้ำและคลื่นที่ซัดเข้าหาตัวเรืออยู่ตลอดเวลา ผมต้องตั้งสติและจดจ่ออยู่กับงานตรงหน้า ไม่วอกแวกมองลงไปข้างล่าง เพราะถ้าเผลอมองเมื่อไร ใจจะหวิว แข้งขาแทบหมดแรง

แต่ด้วยสัญชาตญาณ ผมก็อดเหลือบมองผิวน้ำทางหางตาไม่ได้

แล้วผมก็เห็นอะไรบางอย่างลอยตุ๊บป่องมากับคลื่น และค่อย ๆ ลอยเข้ามาใกล้เรือ

ชัดเลยครับ... เป็นศพผู้ชาย!

ผมตกใจมาก จึงส่งสัญญาณและตะโกนบอกพี่เลี้ยงบนเรือให้ช่วยดึงผมขึ้นไป

“มีศพในทะเล! ดึงขึ้นไว ๆ ซิโว้ย!”

แต่ Buddy ของผมกลับฟังเป็น “กบทะเล”

ทุกคนหัวเราะกัน เพราะคิดว่าผมคงเล่นมุกตลกฝืด ๆ ตามประสาผมอีกแล้ว จึงไม่มีใครรีบดึงผมขึ้นไป

ผมต้องตะโกนย้ำอยู่หลายครั้ง ทั้งกลัวทั้งตกใจ จนกระทั่งทุกคนมองเห็นสิ่งที่ลอยอยู่ในน้ำชัดเจนขึ้น จึงรีบแจ้งยามชายฝั่งว่าพบศพ

ต่อมาตำรวจได้เข้ามานำศพกลับไปชันสูตร

เป็นอีกเหตุการณ์หนึ่งที่ผมคงไม่มีวันลืมครับ

ก้าวสู่บทบาทใหม่

เมื่อเข้าสู่เดือนที่ 5 ต้นเรือเริ่มบอกผมว่า ในช่วง 7 เดือนที่เหลือ ผมจะต้องพัฒนาตัวเองจากการเป็น “ผู้ช่วยกลาสีเรือ” ไปสู่การเรียนรู้บทบาทของ “นายประจำเรือฝึกหัด” อย่างเต็มตัวมากขึ้น

งานที่ใช้แรงกายบนดาดฟ้าเรือจะลดลง และผมต้องหันมาเรียนรู้งานด้านเทคนิคและการบริหารจัดการมากขึ้น

ต้นเรือมอบหมายให้ผมฝึกช่วยต้นหน หรือ 2/O ในการแก้ไขและปรับปรุงแผนที่เดินเรือ รวมถึงสิ่งพิมพ์ทางเรือให้เป็นปัจจุบัน

ส่วนงานของ 3/O ผมต้องฝึกช่วยตรวจสอบอุปกรณ์ด้านความปลอดภัยเป็นประจำ ทั้งถังดับเพลิง สายน้ำดับเพลิง ชุด SCBA แพชูชีพ และเรือช่วยชีวิต

ผมกำลังจะเปลี่ยนบทบาทจากคนที่เรียนรู้การทำงานด้วยแรงกาย ไปสู่การเรียนรู้งานด้านเทคนิค การจัดการ และความรับผิดชอบของนายประจำเรือแล้วครับ

นี่คือจุดเริ่มต้นของการฝึกอีกช่วงหนึ่ง ที่ผมจะได้เรียนรู้ว่า การเป็นคนเรือไม่ได้มีเพียงความอดทนและกำลังกาย แต่ยังต้องมีความรู้ ความละเอียดรอบคอบ และความรับผิดชอบต่อชีวิตของคนทั้งลำเรือด้วย

 อ่านข้อมูลมาตรฐานและข้อกำหนดที่เกี่ยวข้อง

1.      International Maritime Organization (IMO) https://www.imo.org/?utm_source=chatgpt.com แหล่งข้อมูล1. 1. ด้านมาตรฐานและข้อกำหนดระหว่างประเทศทางทะเล เช่น MARPOL และความปลอดภัยบนเรือ

2.  International Organization for Standardization (ISO) https://www.iso.org/?utm_source=chatgpt.com
           แหล่งข้อมูลมาตรฐานสากล เช่น ISO 8501-1 เรื่องการเตรียมพื้นผิวเหล็ก

3.  International Chamber of Shipping (ICS) https://www.ics-shipping.org/?utm_source=chatgpt.com แหล่งข้อมูลและแนวทางปฏิบัติด้านความปลอดภัยในการเดินเรือ

4. UK Maritime and Coastguard Agency (MCA) https://www.gov.uk/government/organisations/maritime-and-coastguard-agency?utm_source=chatgpt.com แหล่งข้อมูลด้านความปลอดภัยและการทำงานของคนประจำเรือ


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

แนะนำตัว

รู้จัก "ครูพี่ตุ้ม"

รู้จักครูพี่ตุ้ม HROD จากประสบการณ์จริง ครูพี่ตุ้ม หรือ อ.พรทิพา สมประสงค์ มีประสบการณ์ทำงานและพัฒนางานด้านทรัพยากรมนุษย์และการพัฒนาอง...